Wędrówka Wajdy dziennik 141

Pierwszy raz, gdy włączyłem andrz e j wajda audiobook , zrobiłem to z napięciem, którego nie umiałem wtedy nazwać. Nie dlatego, że bałem się treści o filmach i ekranie. Raczej przez coś bardziej przyziemnego: tempo. W audiobooku tempo nie jest tylko parametrem odtwarzacza, ono staje się narratorem. Głos prowadzi, głos przyspiesza, głos czasem nagle zwalnia tak, że człowiek siada prosto, jakby ktoś otworzył drzwi do innego pokoju. To jest doświadczenie, które łatwo prze

Są takie filmy Andrzeja Wajdy, które zostają w człowieku jak kurz z warsztatu, którego nie da się już zetrzeć. Nie chodzi tylko o sceny. Chodzi o temperaturę myślenia, o to, jak reżyser układał pamięć, winę, pragnienie sprawiedliwości i tę zaskakującą czułość, która pojawia się nawet wtedy, gdy opowieść ma ostre krawędzie. Dlatego, kiedy mówisz „chcę książkę o Wajdzie”, w głowie powinna pojawić się też druga myśl, trochę straszna: że łatwo wpaść w coś płaskiego, grzecznego,